Variant Mini
© 2017 EgJo
Reis verslagen EgJo
Westkust Friesland van 9-9-2015 t/m 12-9-2015
Deel 2
Woensdag 9 september 2015
Lopend vanaf de jachthaven gaan we vanmorgen uiteraard eerst Workum bekijken. Het "Jopie Huisman" museum staat natuurlijk voorop, alhoewel wij daar al  eerder zijn geweest. Maar de schilderijen van Jopie Huisman zijn zo mooi en fijn geschilderd dat het een lust is om ze nogmaals te zien.
Jopie Huisman
Nadat we het museum hebben bekeken, zijn we verder gegaan met het bezichtigen van Workum. In de St. Gertrudiskerk van Workum hebben ze een unieke collectie doodsbaren opgesteld, de oudste is van 1666. Op deze baar werd de overledene gelegd en er kwam een afbeelding op van het beroep dat de overledene had uitgeoefend. Ze noemen deze baren ook wel Gildebaren.
Ook twee kinderbaren van schippers-kinderen stonden er.
Een gildebaar is een lijkbaar die gebruikt werd voor het dragen van de doodskist van een gildelid. Leden van de gilden werden in de 17de en 18de eeuw en ook nog wel in het begin van de 19de eeuw op hun eigen gildebaar ten grave gedragen.

Een gildebaar was beschilderd met motieven en teksten die betrekking hadden op de gilde. De laatste uitvaart op een gildebaar was van kapitein R.H. Repko in augustus 1973.

In de Grote of Sint-Gertrudiskerk in Workum staan acht gildebaren. Het Fries Scheepvaart Museum in Sneek heeft ook nog een mooi exemplaar.
Na de bezichtiging van deze mooie kerk in Workum zijn we naar Harlingen gegaan.

In Harlingen aangekomen stoppen we in het centrum en parkeren daar de camper en gaan lopend Harlingen bekijken. In de haven van Harlingen liggen de grote boten die naar Engeland varen.
Nadat we de haven hebben bekeken gaan we Harlingen verder in. Harlingen is ook wel een leuke stad om te bezichtigen.
Nadat we Harlingen hebben bekeken komen we om 15:00 uur aan bij de vissershaven waar een camperplaats is.
Een uitzicht van de camperplaats op de haven
Donderdag 10 september 2015
We vertrekken weer uit Harlingen en rijden een hele mooie weg langs en over de dijk van de Waddenzee. Op deze dijk grazen vele schapen die ook gewoon op de weg lopen.
Onderweg komen we bij de tweeling dorpen Paesens - Moddergat. In 1883 is er een zware storm geweest, waarbij 83 vissers uit Paesens - Moddergat zijn omgekomen in de golven.
Van de 22 schepen die waren uitgevaren om te vissen zijn er 17 met man en muis vergaan. Op de dijk bij Paesens - Moddergat staat hiervan een monument.
Het weer is prima. Het zonnetje schijnt en de temperatuur is rond de 20 graden. Dus ook mooi weer om op het terras weer een kopje cappuccino koffie met een appeltaartje te pakken (we zijn
tenslotte weer een beetje op vakantie).
We rijden weer verder en komen om 14:30 uur aan op de camperplaats
"Lauwersmeer plezier" in Lauwersoog
Het staat op de camperplaats wel een beetje dicht op elkaar, maar we staan hier alleen maar voor een overnachting, dus dat is nu niet zo erg, morgenvroeg gaan we weer verder. Ze hebben hier wel een hele leuke schuur waar je kunt koffie drinken, spelletjes doen, boeken lezen enz. Het was een soort van algemene huiskamer.
In Lauwersoog hebben we verder niet veel gedaan.
We hebben alleen maar overnacht en zijn de volgende dag weer verder gereden.
Vrijdag 11 september 2015
We vertrekken uit Lauwersoog om 10:00 uur en gaan naar het Groningse vestingstadje Bourtange.
Na de bezichtiging van Bourtange zijn
we verder gereden naar Ter Apel, waar we om 14:30 uur zijn aangekomen op de camperplaats "Jachthaven de Runde" in Ter Apel.
Hier hebben we overnacht en zijn de volgende morgen, na boodschappen in Ter Apel gedaan te hebben met het golfkarretje van de havenmeester, rustig weer naar huis gereden.
De vesting werd onder andere in 1665 tijdens de Eerste Münsterse Oorlog verbeterd, en in 1672, tijdens de Tweede Münsterse Oorlog toen Bernhard von Galen Groningen aanviel. In 1742 bereikte de vesting de grootste omvang. Doordat het Bourtangermoeras steeds meer verdroogde en de vuurkracht van geschut groter werd, nam de militaire betekenis van de vesting echter af.
In 1851 werd de vesting officieel opgeheven, en werd Bourtange een agrarisch dorp in Westerwolde. De grachten werden met grond van de aarden wallen gedempt en de militaire gebouwen en percelen werden verkocht.
 
Het fototoestel stond in de verkeerde mode, namelijk zwartwit.
Hier volgt nog een uitleg over de legende van het "Vrouwtje van Stavoren"
Friesland is een mooie provincie die het bezoeken meer dan waard is.
Even een stukje geschiedenis.

Het ontstaan van Bourtange
In 1580, tijdens de Nederlandse Opstand, volgde de stad Groningen de Noordelijke stadhouder Rennenberg in zijn keuze voor Spanje. De stad werd toen bevoorraad vanuit Duitsland, via een weg op de zandrug (tange) die door het Bourtangermoeras voerde.
Om deze bevoorradingsweg te blokkeren gaf Willem van Oranje aan de overste Diderick van Sonoy opdracht op de weg een vesting aan te leggen. Na zijn dood werd het werk voortgezet door Willems opvolger en neef Willem Lodewijk van Nassau (de oudste zoon van zijn broer Jan VI de Oude). In 1594 werd de stad Groningen heroverd en werd de vesting Bourtange onderdeel van de grensverdediging van de drie noordelijke provincies Groningen, Friesland en Drenthe.